demiror, demirari, demiratus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

wonder (I wonder how/why); be amazed/utterly astonished at, at loss to imagine;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1demirordemiramur
2demirarisdemiramini
3demiraturdemirantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentdemirari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
demirare
demiramini
future
PersonSingularPlural
2
demirator
—
3
demirator
demirantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
demiratus
demirati
Gen.
demirati
demiratorum
Dat.
demirato
—
Acc.
demiratum
demiratos
Voc.
demirate
demirati
Abl.
demirato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
demirata
demiratae
Gen.
demiratae
demiratarum
Dat.
demiratae
—
Acc.
demiratam
demiratas
Voc.
demirata
demiratae
Abl.
demirata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
demiratum
demirata
Gen.
demirati
demiratorum
Dat.
demirato
—
Acc.
demiratum
demirata
Voc.
demiratum
demirata
Abl.
demirato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
demirandus
—
Gen.
demirandi
—
Dat.
demirando
—
Acc.
demirandum
—
Voc.
demirande
—
Abl.
demirando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
demiranda
—
Gen.
demirandae
—
Dat.
demirandae
—
Acc.
demirandam
—
Voc.
demiranda
—
Abl.
demiranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
demirandum
—
Gen.
demirandi
—
Dat.
demirando
—
Acc.
demirandum
—
Voc.
demirandum
—
Abl.
demirando
—

Supines

accusative: demiratum; ablative: demiratu