deminoro, deminorare, deminoravi, deminoratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

lessen, diminish; (in honor/rank);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1deminorodeminoramus
2deminorasdeminoratis
3deminoratdeminorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdeminorare
activeperfectdeminoravisse
passivepresentdeminorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
deminora
deminorate
future
PersonSingularPlural
2
deminorato
deminoratote
3
deminorato
deminoranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
deminorare
deminoramini
future
PersonSingularPlural
2
deminorator
—
3
deminorator
deminorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
deminoratus
deminorati
Gen.
deminorati
deminoratorum
Dat.
deminorato
—
Acc.
deminoratum
deminoratos
Voc.
deminorate
deminorati
Abl.
deminorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
deminorata
deminoratae
Gen.
deminoratae
deminoratarum
Dat.
deminoratae
—
Acc.
deminoratam
deminoratas
Voc.
deminorata
deminoratae
Abl.
deminorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
deminoratum
deminorata
Gen.
deminorati
deminoratorum
Dat.
deminorato
—
Acc.
deminoratum
deminorata
Voc.
deminoratum
deminorata
Abl.
deminorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
deminorandus
—
Gen.
deminorandi
—
Dat.
deminorando
—
Acc.
deminorandum
—
Voc.
deminorande
—
Abl.
deminorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
deminoranda
—
Gen.
deminorandae
—
Dat.
deminorandae
—
Acc.
deminorandam
—
Voc.
deminoranda
—
Abl.
deminoranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
deminorandum
—
Gen.
deminorandi
—
Dat.
deminorando
—
Acc.
deminorandum
—
Voc.
deminorandum
—
Abl.
deminorando
—

Supines

accusative: deminoratum; ablative: deminoratu

Examples

No examples found.