demento, dementare, dementavi, dementatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

drive mad/crazy; bewitch; delude; rave, be out of one's mind;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dementodementamus
2dementasdementatis
3dementatdementant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdementare
activeperfectdementavisse
passivepresentdementari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dementa
dementate
future
PersonSingularPlural
2
dementato
dementatote
3
dementato
dementanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dementare
dementamini
future
PersonSingularPlural
2
dementator
—
3
dementator
dementantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dementatus
dementati
Gen.
dementati
dementatorum
Dat.
dementato
—
Acc.
dementatum
dementatos
Voc.
dementate
dementati
Abl.
dementato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dementata
dementatae
Gen.
dementatae
dementatarum
Dat.
dementatae
—
Acc.
dementatam
dementatas
Voc.
dementata
dementatae
Abl.
dementata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dementatum
dementata
Gen.
dementati
dementatorum
Dat.
dementato
—
Acc.
dementatum
dementata
Voc.
dementatum
dementata
Abl.
dementato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dementandus
—
Gen.
dementandi
—
Dat.
dementando
—
Acc.
dementandum
—
Voc.
dementande
—
Abl.
dementando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dementanda
—
Gen.
dementandae
—
Dat.
dementandae
—
Acc.
dementandam
—
Voc.
dementanda
—
Abl.
dementanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dementandum
—
Gen.
dementandi
—
Dat.
dementando
—
Acc.
dementandum
—
Voc.
dementandum
—
Abl.
dementando
—

Supines

accusative: dementatum; ablative: dementatu

Examples

No examples found.