demeo, demeare, demeavi, demeatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

descend, go down;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1demeodemeamus
2demeasdemeatis
3demeatdemeant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdemeare
activeperfectdemeavisse
passivepresentdemeari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
demea
demeate
future
PersonSingularPlural
2
demeato
demeatote
3
demeato
demeanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
demeare
demeamini
future
PersonSingularPlural
2
demeator
—
3
demeator
demeantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
demeatus
demeati
Gen.
demeati
demeatorum
Dat.
demeato
—
Acc.
demeatum
demeatos
Voc.
demeate
demeati
Abl.
demeato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
demeata
demeatae
Gen.
demeatae
demeatarum
Dat.
demeatae
—
Acc.
demeatam
demeatas
Voc.
demeata
demeatae
Abl.
demeata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
demeatum
demeata
Gen.
demeati
demeatorum
Dat.
demeato
—
Acc.
demeatum
demeata
Voc.
demeatum
demeata
Abl.
demeato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
demeandus
—
Gen.
demeandi
—
Dat.
demeando
—
Acc.
demeandum
—
Voc.
demeande
—
Abl.
demeando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
demeanda
—
Gen.
demeandae
—
Dat.
demeandae
—
Acc.
demeandam
—
Voc.
demeanda
—
Abl.
demeanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
demeandum
—
Gen.
demeandi
—
Dat.
demeando
—
Acc.
demeandum
—
Voc.
demeandum
—
Abl.
demeando
—

Supines

accusative: demeatum; ablative: demeatu

Examples

No examples found.