deluctor, deluctari, deluctatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

wrestle; fight it out (with); struggle (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1deluctordeluctamur
2deluctarisdeluctamini
3deluctaturdeluctantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentdeluctari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
deluctare
deluctamini
future
PersonSingularPlural
2
deluctator
—
3
deluctator
deluctantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
deluctatus
deluctati
Gen.
deluctati
deluctatorum
Dat.
deluctato
—
Acc.
deluctatum
deluctatos
Voc.
deluctate
deluctati
Abl.
deluctato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
deluctata
deluctatae
Gen.
deluctatae
deluctatarum
Dat.
deluctatae
—
Acc.
deluctatam
deluctatas
Voc.
deluctata
deluctatae
Abl.
deluctata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
deluctatum
deluctata
Gen.
deluctati
deluctatorum
Dat.
deluctato
—
Acc.
deluctatum
deluctata
Voc.
deluctatum
deluctata
Abl.
deluctato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
deluctandus
—
Gen.
deluctandi
—
Dat.
deluctando
—
Acc.
deluctandum
—
Voc.
deluctande
—
Abl.
deluctando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
deluctanda
—
Gen.
deluctandae
—
Dat.
deluctandae
—
Acc.
deluctandam
—
Voc.
deluctanda
—
Abl.
deluctanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
deluctandum
—
Gen.
deluctandi
—
Dat.
deluctando
—
Acc.
deluctandum
—
Voc.
deluctandum
—
Abl.
deluctando
—

Supines

accusative: deluctatum; ablative: deluctatu

Examples

No examples found.