deliro, delirare, deliravi, deliratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

be mad/crazy/deranged/silly; speak deliriously, rave; deviate from balks (plow);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1delirodeliramus
2delirasdeliratis
3deliratdelirant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdelirare
activeperfectdeliravisse
passivepresentdelirari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
delira
delirate
future
PersonSingularPlural
2
delirato
deliratote
3
delirato
deliranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
delirare
deliramini
future
PersonSingularPlural
2
delirator
—
3
delirator
delirantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
deliratus
delirati
Gen.
delirati
deliratorum
Dat.
delirato
—
Acc.
deliratum
deliratos
Voc.
delirate
delirati
Abl.
delirato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
delirata
deliratae
Gen.
deliratae
deliratarum
Dat.
deliratae
—
Acc.
deliratam
deliratas
Voc.
delirata
deliratae
Abl.
delirata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
deliratum
delirata
Gen.
delirati
deliratorum
Dat.
delirato
—
Acc.
deliratum
delirata
Voc.
deliratum
delirata
Abl.
delirato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
delirandus
—
Gen.
delirandi
—
Dat.
delirando
—
Acc.
delirandum
—
Voc.
delirande
—
Abl.
delirando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
deliranda
—
Gen.
delirandae
—
Dat.
delirandae
—
Acc.
delirandam
—
Voc.
deliranda
—
Abl.
deliranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
delirandum
—
Gen.
delirandi
—
Dat.
delirando
—
Acc.
delirandum
—
Voc.
delirandum
—
Abl.
delirando
—

Supines

accusative: deliratum; ablative: deliratu

Examples

No examples found.