dejuro, dejurare, dejuravi, dejuratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

swear, take an oath;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dejurodejuramus
2dejurasdejuratis
3dejuratdejurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdejurare
activeperfectdejuravisse
passivepresentdejurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dejura
dejurate
future
PersonSingularPlural
2
dejurato
dejuratote
3
dejurato
dejuranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dejurare
dejuramini
future
PersonSingularPlural
2
dejurator
—
3
dejurator
dejurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dejuratus
dejurati
Gen.
dejurati
dejuratorum
Dat.
dejurato
—
Acc.
dejuratum
dejuratos
Voc.
dejurate
dejurati
Abl.
dejurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dejurata
dejuratae
Gen.
dejuratae
dejuratarum
Dat.
dejuratae
—
Acc.
dejuratam
dejuratas
Voc.
dejurata
dejuratae
Abl.
dejurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dejuratum
dejurata
Gen.
dejurati
dejuratorum
Dat.
dejurato
—
Acc.
dejuratum
dejurata
Voc.
dejuratum
dejurata
Abl.
dejurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dejurandus
—
Gen.
dejurandi
—
Dat.
dejurando
—
Acc.
dejurandum
—
Voc.
dejurande
—
Abl.
dejurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dejuranda
—
Gen.
dejurandae
—
Dat.
dejurandae
—
Acc.
dejurandam
—
Voc.
dejuranda
—
Abl.
dejuranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dejurandum
—
Gen.
dejurandi
—
Dat.
dejurando
—
Acc.
dejurandum
—
Voc.
dejurandum
—
Abl.
dejurando
—

Supines

accusative: dejuratum; ablative: dejuratu

Examples

No examples found.