dehortatorius
dehortatorius, dehortatoria, dehortatorium
Adjective · 1st declension · comparison: positive
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
dissuasive, dehortatory;
Inflections
positive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dehortatorius | dehortatorii |
| Gen. | dehortatorii | dehortatoriorum |
| Dat. | dehortatorio | — |
| Acc. | dehortatorium | dehortatorios |
| Voc. | dehortatorie | dehortatorii |
| Abl. | dehortatorio | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dehortatoria | dehortatoriae |
| Gen. | dehortatoriae | dehortatoriarum |
| Dat. | dehortatoriae | — |
| Acc. | dehortatoriam | dehortatorias |
| Voc. | dehortatoria | dehortatoriae |
| Abl. | dehortatoria | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | dehortatorium | dehortatoria |
| Gen. | dehortatorii | dehortatoriorum |
| Dat. | dehortatorio | — |
| Acc. | dehortatorium | dehortatoria |
| Voc. | dehortatorium | dehortatoria |
| Abl. | dehortatorio | — |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
No examples found.
