dehonoro, dehonorare, dehonoravi, dehonoratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

dishonor;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dehonorodehonoramus
2dehonorasdehonoratis
3dehonoratdehonorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdehonorare
activeperfectdehonoravisse
passivepresentdehonorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dehonora
dehonorate
future
PersonSingularPlural
2
dehonorato
dehonoratote
3
dehonorato
dehonoranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dehonorare
dehonoramini
future
PersonSingularPlural
2
dehonorator
—
3
dehonorator
dehonorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dehonoratus
dehonorati
Gen.
dehonorati
dehonoratorum
Dat.
dehonorato
—
Acc.
dehonoratum
dehonoratos
Voc.
dehonorate
dehonorati
Abl.
dehonorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dehonorata
dehonoratae
Gen.
dehonoratae
dehonoratarum
Dat.
dehonoratae
—
Acc.
dehonoratam
dehonoratas
Voc.
dehonorata
dehonoratae
Abl.
dehonorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dehonoratum
dehonorata
Gen.
dehonorati
dehonoratorum
Dat.
dehonorato
—
Acc.
dehonoratum
dehonorata
Voc.
dehonoratum
dehonorata
Abl.
dehonorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dehonorandus
—
Gen.
dehonorandi
—
Dat.
dehonorando
—
Acc.
dehonorandum
—
Voc.
dehonorande
—
Abl.
dehonorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dehonoranda
—
Gen.
dehonorandae
—
Dat.
dehonorandae
—
Acc.
dehonorandam
—
Voc.
dehonoranda
—
Abl.
dehonoranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dehonorandum
—
Gen.
dehonorandi
—
Dat.
dehonorando
—
Acc.
dehonorandum
—
Voc.
dehonorandum
—
Abl.
dehonorando
—

Supines

accusative: dehonoratum; ablative: dehonoratu

Examples

No examples found.