dehonesto, dehonestare, dehonestavi, dehonestatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

dishonor, discredit, disgrace; disparage (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dehonestodehonestamus
2dehonestasdehonestatis
3dehonestatdehonestant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdehonestare
activeperfectdehonestavisse
passivepresentdehonestari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dehonesta
dehonestate
future
PersonSingularPlural
2
dehonestato
dehonestatote
3
dehonestato
dehonestanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dehonestare
dehonestamini
future
PersonSingularPlural
2
dehonestator
—
3
dehonestator
dehonestantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dehonestatus
dehonestati
Gen.
dehonestati
dehonestatorum
Dat.
dehonestato
—
Acc.
dehonestatum
dehonestatos
Voc.
dehonestate
dehonestati
Abl.
dehonestato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dehonestata
dehonestatae
Gen.
dehonestatae
dehonestatarum
Dat.
dehonestatae
—
Acc.
dehonestatam
dehonestatas
Voc.
dehonestata
dehonestatae
Abl.
dehonestata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dehonestatum
dehonestata
Gen.
dehonestati
dehonestatorum
Dat.
dehonestato
—
Acc.
dehonestatum
dehonestata
Voc.
dehonestatum
dehonestata
Abl.
dehonestato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dehonestandus
—
Gen.
dehonestandi
—
Dat.
dehonestando
—
Acc.
dehonestandum
—
Voc.
dehonestande
—
Abl.
dehonestando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dehonestanda
—
Gen.
dehonestandae
—
Dat.
dehonestandae
—
Acc.
dehonestandam
—
Voc.
dehonestanda
—
Abl.
dehonestanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dehonestandum
—
Gen.
dehonestandi
—
Dat.
dehonestando
—
Acc.
dehonestandum
—
Voc.
dehonestandum
—
Abl.
dehonestando
—

Supines

accusative: dehonestatum; ablative: dehonestatu

Examples

No examples found.