dehabeo, dehabere, dehabui, dehabitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

lack, not to have;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dehabeodehabemus
2dehabesdehabetis
3dehabetdehabent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdehabere
activeperfectdehabuisse
passivepresentdehaberi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dehabe
dehabete
future
PersonSingularPlural
2
dehabeto
dehabetote
3
dehabeto
dehabento

passive

present
PersonSingularPlural
2
dehabere
dehabemini
future
PersonSingularPlural
2
dehabetor
—
3
dehabetor
dehabentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dehabitus
dehabiti
Gen.
dehabiti
dehabitorum
Dat.
dehabito
—
Acc.
dehabitum
dehabitos
Voc.
dehabite
dehabiti
Abl.
dehabito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dehabita
dehabitae
Gen.
dehabitae
dehabitarum
Dat.
dehabitae
—
Acc.
dehabitam
dehabitas
Voc.
dehabita
dehabitae
Abl.
dehabita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dehabitum
dehabita
Gen.
dehabiti
dehabitorum
Dat.
dehabito
—
Acc.
dehabitum
dehabita
Voc.
dehabitum
dehabita
Abl.
dehabito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dehabendus
—
Gen.
dehabendi
—
Dat.
dehabendo
—
Acc.
dehabendum
—
Voc.
dehabende
—
Abl.
dehabendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dehabenda
—
Gen.
dehabendae
—
Dat.
dehabendae
—
Acc.
dehabendam
—
Voc.
dehabenda
—
Abl.
dehabenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dehabendum
—
Gen.
dehabendi
—
Dat.
dehabendo
—
Acc.
dehabendum
—
Voc.
dehabendum
—
Abl.
dehabendo
—

Supines

accusative: dehabitum; ablative: dehabitu

Examples

No examples found.