degrumor, degrumari, degrumatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Technical

straighten; level off;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1degrumordegrumamur
2degrumarisdegrumamini
3degrumaturdegrumantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentdegrumari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
degrumare
degrumamini
future
PersonSingularPlural
2
degrumator
—
3
degrumator
degrumantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
degrumatus
degrumati
Gen.
degrumati
degrumatorum
Dat.
degrumato
—
Acc.
degrumatum
degrumatos
Voc.
degrumate
degrumati
Abl.
degrumato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
degrumata
degrumatae
Gen.
degrumatae
degrumatarum
Dat.
degrumatae
—
Acc.
degrumatam
degrumatas
Voc.
degrumata
degrumatae
Abl.
degrumata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
degrumatum
degrumata
Gen.
degrumati
degrumatorum
Dat.
degrumato
—
Acc.
degrumatum
degrumata
Voc.
degrumatum
degrumata
Abl.
degrumato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
degrumandus
—
Gen.
degrumandi
—
Dat.
degrumando
—
Acc.
degrumandum
—
Voc.
degrumande
—
Abl.
degrumando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
degrumanda
—
Gen.
degrumandae
—
Dat.
degrumandae
—
Acc.
degrumandam
—
Voc.
degrumanda
—
Abl.
degrumanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
degrumandum
—
Gen.
degrumandi
—
Dat.
degrumando
—
Acc.
degrumandum
—
Voc.
degrumandum
—
Abl.
degrumando
—

Supines

accusative: degrumatum; ablative: degrumatu

Examples

No examples found.