degravo, degravare, -, degravatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

weigh/press/drag down; rest heavily on; overpower, overwhelm; burden;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1degravodegravamus
2degravasdegravatis
3degravatdegravant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdegravare
passivepresentdegravari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
degrava
degravate
future
PersonSingularPlural
2
degravato
degravatote
3
degravato
degravanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
degravare
degravamini
future
PersonSingularPlural
2
degravator
—
3
degravator
degravantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
degravatus
degravati
Gen.
degravati
degravatorum
Dat.
degravato
—
Acc.
degravatum
degravatos
Voc.
degravate
degravati
Abl.
degravato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
degravata
degravatae
Gen.
degravatae
degravatarum
Dat.
degravatae
—
Acc.
degravatam
degravatas
Voc.
degravata
degravatae
Abl.
degravata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
degravatum
degravata
Gen.
degravati
degravatorum
Dat.
degravato
—
Acc.
degravatum
degravata
Voc.
degravatum
degravata
Abl.
degravato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
degravandus
—
Gen.
degravandi
—
Dat.
degravando
—
Acc.
degravandum
—
Voc.
degravande
—
Abl.
degravando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
degravanda
—
Gen.
degravandae
—
Dat.
degravandae
—
Acc.
degravandam
—
Voc.
degravanda
—
Abl.
degravanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
degravandum
—
Gen.
degravandi
—
Dat.
degravando
—
Acc.
degravandum
—
Voc.
degravandum
—
Abl.
degravando
—

Supines

accusative: degravatum; ablative: degravatu

Examples

No examples found.