adtento, adtentare, adtentavi, adtentatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

attack, assail; call into question; try to seduce/use; make an attempt on, try;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adtentoadtentamus
2adtentasadtentatis
3adtentatadtentant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadtentare
activeperfectadtentavisse
passivepresentadtentari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adtenta
adtentate
future
PersonSingularPlural
2
adtentato
adtentatote
3
adtentato
adtentanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adtentare
adtentamini
future
PersonSingularPlural
2
adtentator
—
3
adtentator
adtentantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adtentatus
adtentati
Gen.
adtentati
adtentatorum
Dat.
adtentato
—
Acc.
adtentatum
adtentatos
Voc.
adtentate
adtentati
Abl.
adtentato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adtentata
adtentatae
Gen.
adtentatae
adtentatarum
Dat.
adtentatae
—
Acc.
adtentatam
adtentatas
Voc.
adtentata
adtentatae
Abl.
adtentata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adtentatum
adtentata
Gen.
adtentati
adtentatorum
Dat.
adtentato
—
Acc.
adtentatum
adtentata
Voc.
adtentatum
adtentata
Abl.
adtentato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adtentandus
—
Gen.
adtentandi
—
Dat.
adtentando
—
Acc.
adtentandum
—
Voc.
adtentande
—
Abl.
adtentando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adtentanda
—
Gen.
adtentandae
—
Dat.
adtentandae
—
Acc.
adtentandam
—
Voc.
adtentanda
—
Abl.
adtentanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adtentandum
—
Gen.
adtentandi
—
Dat.
adtentando
—
Acc.
adtentandum
—
Voc.
adtentandum
—
Abl.
adtentando
—

Supines

accusative: adtentatum; ablative: adtentatu

Examples

No examples found.