defrudo, defrudare, defrudavi, defrudatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cheat, defraud, deceive; rob (of); [w/se => deny oneself, self-sacrifice];

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1defrudodefrudamus
2defrudasdefrudatis
3defrudatdefrudant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdefrudare
activeperfectdefrudavisse
passivepresentdefrudari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
defruda
defrudate
future
PersonSingularPlural
2
defrudato
defrudatote
3
defrudato
defrudanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
defrudare
defrudamini
future
PersonSingularPlural
2
defrudator
—
3
defrudator
defrudantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
defrudatus
defrudati
Gen.
defrudati
defrudatorum
Dat.
defrudato
—
Acc.
defrudatum
defrudatos
Voc.
defrudate
defrudati
Abl.
defrudato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
defrudata
defrudatae
Gen.
defrudatae
defrudatarum
Dat.
defrudatae
—
Acc.
defrudatam
defrudatas
Voc.
defrudata
defrudatae
Abl.
defrudata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
defrudatum
defrudata
Gen.
defrudati
defrudatorum
Dat.
defrudato
—
Acc.
defrudatum
defrudata
Voc.
defrudatum
defrudata
Abl.
defrudato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
defrudandus
—
Gen.
defrudandi
—
Dat.
defrudando
—
Acc.
defrudandum
—
Voc.
defrudande
—
Abl.
defrudando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
defrudanda
—
Gen.
defrudandae
—
Dat.
defrudandae
—
Acc.
defrudandam
—
Voc.
defrudanda
—
Abl.
defrudanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
defrudandum
—
Gen.
defrudandi
—
Dat.
defrudando
—
Acc.
defrudandum
—
Voc.
defrudandum
—
Abl.
defrudando
—

Supines

accusative: defrudatum; ablative: defrudatu

Examples

No examples found.