defraudo, defraudare, defraudavi, defraudatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cheat, defraud, deceive; rob (of); [w/se => deny oneself, self-sacrifice];

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1defraudodefraudamus
2defraudasdefraudatis
3defraudatdefraudant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdefraudare
activeperfectdefraudavisse
passivepresentdefraudari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
defrauda
defraudate
future
PersonSingularPlural
2
defraudato
defraudatote
3
defraudato
defraudanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
defraudare
defraudamini
future
PersonSingularPlural
2
defraudator
—
3
defraudator
defraudantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
defraudatus
defraudati
Gen.
defraudati
defraudatorum
Dat.
defraudato
—
Acc.
defraudatum
defraudatos
Voc.
defraudate
defraudati
Abl.
defraudato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
defraudata
defraudatae
Gen.
defraudatae
defraudatarum
Dat.
defraudatae
—
Acc.
defraudatam
defraudatas
Voc.
defraudata
defraudatae
Abl.
defraudata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
defraudatum
defraudata
Gen.
defraudati
defraudatorum
Dat.
defraudato
—
Acc.
defraudatum
defraudata
Voc.
defraudatum
defraudata
Abl.
defraudato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
defraudandus
—
Gen.
defraudandi
—
Dat.
defraudando
—
Acc.
defraudandum
—
Voc.
defraudande
—
Abl.
defraudando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
defraudanda
—
Gen.
defraudandae
—
Dat.
defraudandae
—
Acc.
defraudandam
—
Voc.
defraudanda
—
Abl.
defraudanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
defraudandum
—
Gen.
defraudandi
—
Dat.
defraudando
—
Acc.
defraudandum
—
Voc.
defraudandum
—
Abl.
defraudando
—

Supines

accusative: defraudatum; ablative: defraudatu

Examples

No examples found.