defico, deficare, deficavi, deficatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Religion

deify, make one a god;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1deficodeficamus
2deficasdeficatis
3deficatdeficant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdeficare
activeperfectdeficavisse
passivepresentdeficari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
defica
deficate
future
PersonSingularPlural
2
deficato
deficatote
3
deficato
deficanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
deficare
deficamini
future
PersonSingularPlural
2
deficator
—
3
deficator
deficantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
deficatus
deficati
Gen.
deficati
deficatorum
Dat.
deficato
—
Acc.
deficatum
deficatos
Voc.
deficate
deficati
Abl.
deficato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
deficata
deficatae
Gen.
deficatae
deficatarum
Dat.
deficatae
—
Acc.
deficatam
deficatas
Voc.
deficata
deficatae
Abl.
deficata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
deficatum
deficata
Gen.
deficati
deficatorum
Dat.
deficato
—
Acc.
deficatum
deficata
Voc.
deficatum
deficata
Abl.
deficato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
deficandus
—
Gen.
deficandi
—
Dat.
deficando
—
Acc.
deficandum
—
Voc.
deficande
—
Abl.
deficando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
deficanda
—
Gen.
deficandae
—
Dat.
deficandae
—
Acc.
deficandam
—
Voc.
deficanda
—
Abl.
deficanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
deficandum
—
Gen.
deficandi
—
Dat.
deficando
—
Acc.
deficandum
—
Voc.
deficandum
—
Abl.
deficando
—

Supines

accusative: deficatum; ablative: deficatu

Examples

No examples found.