dedoceo, dedocere, dedocui, dedoctus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cause (person) to unlearn/discard previous teaching; reeducate; teach opposite;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dedoceodedocemus
2dedocesdedocetis
3dedocetdedocent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdedocere
activeperfectdedocuisse
passivepresentdedoceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dedoce
dedocete
future
PersonSingularPlural
2
dedoceto
dedocetote
3
dedoceto
dedocento

passive

present
PersonSingularPlural
2
dedocere
dedocemini
future
PersonSingularPlural
2
dedocetor
—
3
dedocetor
dedocentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dedoctus
dedocti
Gen.
dedocti
dedoctorum
Dat.
dedocto
—
Acc.
dedoctum
dedoctos
Voc.
dedocte
dedocti
Abl.
dedocto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dedocta
dedoctae
Gen.
dedoctae
dedoctarum
Dat.
dedoctae
—
Acc.
dedoctam
dedoctas
Voc.
dedocta
dedoctae
Abl.
dedocta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dedoctum
dedocta
Gen.
dedocti
dedoctorum
Dat.
dedocto
—
Acc.
dedoctum
dedocta
Voc.
dedoctum
dedocta
Abl.
dedocto
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
dedocendus
—
Gen.
dedocendi
—
Dat.
dedocendo
—
Acc.
dedocendum
—
Voc.
dedocende
—
Abl.
dedocendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
dedocenda
—
Gen.
dedocendae
—
Dat.
dedocendae
—
Acc.
dedocendam
—
Voc.
dedocenda
—
Abl.
dedocenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
dedocendum
—
Gen.
dedocendi
—
Dat.
dedocendo
—
Acc.
dedocendum
—
Voc.
dedocendum
—
Abl.
dedocendo
—

Supines

accusative: dedoctum; ablative: dedoctu

Examples

No examples found.