decurto, decurtare, decurtavi, decurtatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short

cut off/short, curtail; mutilate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1decurtodecurtamus
2decurtasdecurtatis
3decurtatdecurtant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdecurtare
activeperfectdecurtavisse
passivepresentdecurtari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
decurta
decurtate
future
PersonSingularPlural
2
decurtato
decurtatote
3
decurtato
decurtanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
decurtare
decurtamini
future
PersonSingularPlural
2
decurtator
—
3
decurtator
decurtantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
decurtatus
decurtati
Gen.
decurtati
decurtatorum
Dat.
decurtato
—
Acc.
decurtatum
decurtatos
Voc.
decurtate
decurtati
Abl.
decurtato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
decurtata
decurtatae
Gen.
decurtatae
decurtatarum
Dat.
decurtatae
—
Acc.
decurtatam
decurtatas
Voc.
decurtata
decurtatae
Abl.
decurtata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
decurtatum
decurtata
Gen.
decurtati
decurtatorum
Dat.
decurtato
—
Acc.
decurtatum
decurtata
Voc.
decurtatum
decurtata
Abl.
decurtato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
decurtandus
—
Gen.
decurtandi
—
Dat.
decurtando
—
Acc.
decurtandum
—
Voc.
decurtande
—
Abl.
decurtando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
decurtanda
—
Gen.
decurtandae
—
Dat.
decurtandae
—
Acc.
decurtandam
—
Voc.
decurtanda
—
Abl.
decurtanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
decurtandum
—
Gen.
decurtandi
—
Dat.
decurtando
—
Acc.
decurtandum
—
Voc.
decurtandum
—
Abl.
decurtando
—

Supines

accusative: decurtatum; ablative: decurtatu

Examples

No examples found.