abomino, abominare, abominavi, abominatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Early

avert; (seek to) avert (omen/eventuality) (by prayer); loathe, detest, abhor;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1abominoabominamus
2abominasabominatis
3abominatabominant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentabominare
activeperfectabominavisse
passivepresentabominari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
abomina
abominate
future
PersonSingularPlural
2
abominato
abominatote
3
abominato
abominanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
abominare
abominamini
future
PersonSingularPlural
2
abominator
—
3
abominator
abominantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
abominatus
abominati
Gen.
abominati
abominatorum
Dat.
abominato
—
Acc.
abominatum
abominatos
Voc.
abominate
abominati
Abl.
abominato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
abominata
abominatae
Gen.
abominatae
abominatarum
Dat.
abominatae
—
Acc.
abominatam
abominatas
Voc.
abominata
abominatae
Abl.
abominata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
abominatum
abominata
Gen.
abominati
abominatorum
Dat.
abominato
—
Acc.
abominatum
abominata
Voc.
abominatum
abominata
Abl.
abominato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
abominandus
—
Gen.
abominandi
—
Dat.
abominando
—
Acc.
abominandum
—
Voc.
abominande
—
Abl.
abominando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
abominanda
—
Gen.
abominandae
—
Dat.
abominandae
—
Acc.
abominandam
—
Voc.
abominanda
—
Abl.
abominanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abominandum
—
Gen.
abominandi
—
Dat.
abominando
—
Acc.
abominandum
—
Voc.
abominandum
—
Abl.
abominando
—

Supines

accusative: abominatum; ablative: abominatu

Examples

No examples found.