decunctor, decunctari, decunctatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

hesitate, delay (over), take one's time;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1decunctordecunctamur
2decunctarisdecunctamini
3decunctaturdecunctantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentdecunctari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
decunctare
decunctamini
future
PersonSingularPlural
2
decunctator
—
3
decunctator
decunctantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
decunctatus
decunctati
Gen.
decunctati
decunctatorum
Dat.
decunctato
—
Acc.
decunctatum
decunctatos
Voc.
decunctate
decunctati
Abl.
decunctato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
decunctata
decunctatae
Gen.
decunctatae
decunctatarum
Dat.
decunctatae
—
Acc.
decunctatam
decunctatas
Voc.
decunctata
decunctatae
Abl.
decunctata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
decunctatum
decunctata
Gen.
decunctati
decunctatorum
Dat.
decunctato
—
Acc.
decunctatum
decunctata
Voc.
decunctatum
decunctata
Abl.
decunctato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
decunctandus
—
Gen.
decunctandi
—
Dat.
decunctando
—
Acc.
decunctandum
—
Voc.
decunctande
—
Abl.
decunctando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
decunctanda
—
Gen.
decunctandae
—
Dat.
decunctandae
—
Acc.
decunctandam
—
Voc.
decunctanda
—
Abl.
decunctanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
decunctandum
—
Gen.
decunctandi
—
Dat.
decunctando
—
Acc.
decunctandum
—
Voc.
decunctandum
—
Abl.
decunctando
—

Supines

accusative: decunctatum; ablative: decunctatu

Examples

No examples found.