deculto, decultare, decultavi, decultatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

hide deeply, conceal vigorously;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1decultodecultamus
2decultasdecultatis
3decultatdecultant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdecultare
activeperfectdecultavisse
passivepresentdecultari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
deculta
decultate
future
PersonSingularPlural
2
decultato
decultatote
3
decultato
decultanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
decultare
decultamini
future
PersonSingularPlural
2
decultator
—
3
decultator
decultantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
decultatus
decultati
Gen.
decultati
decultatorum
Dat.
decultato
—
Acc.
decultatum
decultatos
Voc.
decultate
decultati
Abl.
decultato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
decultata
decultatae
Gen.
decultatae
decultatarum
Dat.
decultatae
—
Acc.
decultatam
decultatas
Voc.
decultata
decultatae
Abl.
decultata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
decultatum
decultata
Gen.
decultati
decultatorum
Dat.
decultato
—
Acc.
decultatum
decultata
Voc.
decultatum
decultata
Abl.
decultato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
decultandus
—
Gen.
decultandi
—
Dat.
decultando
—
Acc.
decultandum
—
Voc.
decultande
—
Abl.
decultando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
decultanda
—
Gen.
decultandae
—
Dat.
decultandae
—
Acc.
decultandam
—
Voc.
decultanda
—
Abl.
decultanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
decultandum
—
Gen.
decultandi
—
Dat.
decultando
—
Acc.
decultandum
—
Voc.
decultandum
—
Abl.
decultando
—

Supines

accusative: decultatum; ablative: decultatu

Examples

No examples found.