decremo, decremare, decremavi, decrematus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

burn up; consume by fire;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1decremodecremamus
2decremasdecrematis
3decrematdecremant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdecremare
activeperfectdecremavisse
passivepresentdecremari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
decrema
decremate
future
PersonSingularPlural
2
decremato
decrematote
3
decremato
decremanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
decremare
decremamini
future
PersonSingularPlural
2
decremator
—
3
decremator
decremantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
decrematus
decremati
Gen.
decremati
decrematorum
Dat.
decremato
—
Acc.
decrematum
decrematos
Voc.
decremate
decremati
Abl.
decremato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
decremata
decrematae
Gen.
decrematae
decrematarum
Dat.
decrematae
—
Acc.
decrematam
decrematas
Voc.
decremata
decrematae
Abl.
decremata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
decrematum
decremata
Gen.
decremati
decrematorum
Dat.
decremato
—
Acc.
decrematum
decremata
Voc.
decrematum
decremata
Abl.
decremato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
decremandus
—
Gen.
decremandi
—
Dat.
decremando
—
Acc.
decremandum
—
Voc.
decremande
—
Abl.
decremando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
decremanda
—
Gen.
decremandae
—
Dat.
decremandae
—
Acc.
decremandam
—
Voc.
decremanda
—
Abl.
decremanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
decremandum
—
Gen.
decremandi
—
Dat.
decremando
—
Acc.
decremandum
—
Voc.
decremandum
—
Abl.
decremando
—

Supines

accusative: decrematum; ablative: decrematu

Examples

No examples found.