decerto, decertare, decertavi, decertatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

fight (issue out/to the finish); contend/dispute/argue; struggle/compete over;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1decertodecertamus
2decertasdecertatis
3decertatdecertant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdecertare
activeperfectdecertavisse
passivepresentdecertari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
decerta
decertate
future
PersonSingularPlural
2
decertato
decertatote
3
decertato
decertanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
decertare
decertamini
future
PersonSingularPlural
2
decertator
—
3
decertator
decertantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
decertatus
decertati
Gen.
decertati
decertatorum
Dat.
decertato
—
Acc.
decertatum
decertatos
Voc.
decertate
decertati
Abl.
decertato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
decertata
decertatae
Gen.
decertatae
decertatarum
Dat.
decertatae
—
Acc.
decertatam
decertatas
Voc.
decertata
decertatae
Abl.
decertata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
decertatum
decertata
Gen.
decertati
decertatorum
Dat.
decertato
—
Acc.
decertatum
decertata
Voc.
decertatum
decertata
Abl.
decertato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
decertandus
—
Gen.
decertandi
—
Dat.
decertando
—
Acc.
decertandum
—
Voc.
decertande
—
Abl.
decertando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
decertanda
—
Gen.
decertandae
—
Dat.
decertandae
—
Acc.
decertandam
—
Voc.
decertanda
—
Abl.
decertanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
decertandum
—
Gen.
decertandi
—
Dat.
decertando
—
Acc.
decertandum
—
Voc.
decertandum
—
Abl.
decertando
—

Supines

accusative: decertatum; ablative: decertatu

Examples

No examples found.