adstituo, adstituere, adstitui, adstitutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

place near/before; make to stand before;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adstituoadstituimus
2adstituisadstituitis
3adstituitadstituunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadstituere
activeperfectadstituisse
passivepresentadstitui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adstitue
adstituite
future
PersonSingularPlural
2
adstituito
adstituitote
3
adstituito
adstituunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adstituere
adstituimini
future
PersonSingularPlural
2
adstituitor
—
3
adstituitor
adstituuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adstitutus
adstituti
Gen.
adstituti
adstitutorum
Dat.
adstituto
—
Acc.
adstitutum
adstitutos
Voc.
adstitute
adstituti
Abl.
adstituto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adstituta
adstitutae
Gen.
adstitutae
adstitutarum
Dat.
adstitutae
—
Acc.
adstitutam
adstitutas
Voc.
adstituta
adstitutae
Abl.
adstituta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adstitutum
adstituta
Gen.
adstituti
adstitutorum
Dat.
adstituto
—
Acc.
adstitutum
adstituta
Voc.
adstitutum
adstituta
Abl.
adstituto
—

Supines

accusative: adstitutum; ablative: adstitutu

Examples

No examples found.