decemvir
decemvir, decemviri
Masculine · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
decemvir, one of ten men; (commission of ten, board with consular powers);
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | decemvir | decemviri |
| Gen. | decemviri | decemvirorum |
| Dat. | decemviro | decemviris |
| Acc. | decemvirum | decemviros |
| Voc. | decemvir | decemviri |
| Abl. | decemviro | decemviris |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...iuxta manifesta atque atroci C. Iulius decemvir diem Sestio dixit et accusator ad populum exstitit, cuius rei iudex..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...consilii inveniebant, cum Ap. Claudius, nepos eius qui decemvir legibus scribendis fuerat, minimus natu ex patrum concilio, dicitur..."
