debello, debellare, debellavi, debellatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Military

fight out/to a finish; bring a battle/war to an end; vanquish, subdue;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1debellodebellamus
2debellasdebellatis
3debellatdebellant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdebellare
activeperfectdebellavisse
passivepresentdebellari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
debella
debellate
future
PersonSingularPlural
2
debellato
debellatote
3
debellato
debellanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
debellare
debellamini
future
PersonSingularPlural
2
debellator
—
3
debellator
debellantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
debellatus
debellati
Gen.
debellati
debellatorum
Dat.
debellato
—
Acc.
debellatum
debellatos
Voc.
debellate
debellati
Abl.
debellato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
debellata
debellatae
Gen.
debellatae
debellatarum
Dat.
debellatae
—
Acc.
debellatam
debellatas
Voc.
debellata
debellatae
Abl.
debellata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
debellatum
debellata
Gen.
debellati
debellatorum
Dat.
debellato
—
Acc.
debellatum
debellata
Voc.
debellatum
debellata
Abl.
debellato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
debellandus
—
Gen.
debellandi
—
Dat.
debellando
—
Acc.
debellandum
—
Voc.
debellande
—
Abl.
debellando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
debellanda
—
Gen.
debellandae
—
Dat.
debellandae
—
Acc.
debellandam
—
Voc.
debellanda
—
Abl.
debellanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
debellandum
—
Gen.
debellandi
—
Dat.
debellando
—
Acc.
debellandum
—
Voc.
debellandum
—
Abl.
debellando
—

Supines

accusative: debellatum; ablative: debellatu

Examples

No examples found.