debacchor, debacchari, debacchatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

rage; rave; (like Bacchantes); revel wildly (L+S); rage without control;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1debacchordebacchamur
2debaccharisdebacchamini
3debacchaturdebacchantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentdebacchari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
debacchare
debacchamini
future
PersonSingularPlural
2
debacchator
—
3
debacchator
debacchantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
debacchatus
debacchati
Gen.
debacchati
debacchatorum
Dat.
debacchato
—
Acc.
debacchatum
debacchatos
Voc.
debacchate
debacchati
Abl.
debacchato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
debacchata
debacchatae
Gen.
debacchatae
debacchatarum
Dat.
debacchatae
—
Acc.
debacchatam
debacchatas
Voc.
debacchata
debacchatae
Abl.
debacchata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
debacchatum
debacchata
Gen.
debacchati
debacchatorum
Dat.
debacchato
—
Acc.
debacchatum
debacchata
Voc.
debacchatum
debacchata
Abl.
debacchato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
debacchandus
—
Gen.
debacchandi
—
Dat.
debacchando
—
Acc.
debacchandum
—
Voc.
debacchande
—
Abl.
debacchando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
debacchanda
—
Gen.
debacchandae
—
Dat.
debacchandae
—
Acc.
debacchandam
—
Voc.
debacchanda
—
Abl.
debacchanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
debacchandum
—
Gen.
debacchandi
—
Dat.
debacchando
—
Acc.
debacchandum
—
Voc.
debacchandum
—
Abl.
debacchando
—

Supines

accusative: debacchatum; ablative: debacchatu

Examples

No examples found.