adsono, adsonare, adsonavi, adsonatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

respond, reply; sound in accompaniment; sing as an accompaniment;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adsonoadsonamus
2adsonasadsonatis
3adsonatadsonant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadsonare
activeperfectadsonavisse
passivepresentadsonari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adsona
adsonate
future
PersonSingularPlural
2
adsonato
adsonatote
3
adsonato
adsonanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adsonare
adsonamini
future
PersonSingularPlural
2
adsonator
—
3
adsonator
adsonantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adsonatus
adsonati
Gen.
adsonati
adsonatorum
Dat.
adsonato
—
Acc.
adsonatum
adsonatos
Voc.
adsonate
adsonati
Abl.
adsonato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adsonata
adsonatae
Gen.
adsonatae
adsonatarum
Dat.
adsonatae
—
Acc.
adsonatam
adsonatas
Voc.
adsonata
adsonatae
Abl.
adsonata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adsonatum
adsonata
Gen.
adsonati
adsonatorum
Dat.
adsonato
—
Acc.
adsonatum
adsonata
Voc.
adsonatum
adsonata
Abl.
adsonato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adsonandus
—
Gen.
adsonandi
—
Dat.
adsonando
—
Acc.
adsonandum
—
Voc.
adsonande
—
Abl.
adsonando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adsonanda
—
Gen.
adsonandae
—
Dat.
adsonandae
—
Acc.
adsonandam
—
Voc.
adsonanda
—
Abl.
adsonanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adsonandum
—
Gen.
adsonandi
—
Dat.
adsonando
—
Acc.
adsonandum
—
Voc.
adsonandum
—
Abl.
adsonando
—

Supines

accusative: adsonatum; ablative: adsonatu

Examples

No examples found.