adsolo, adsolare, adsolavi, adsolatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Military

level to the ground, destroy;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adsoloadsolamus
2adsolasadsolatis
3adsolatadsolant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadsolare
activeperfectadsolavisse
passivepresentadsolari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adsola
adsolate
future
PersonSingularPlural
2
adsolato
adsolatote
3
adsolato
adsolanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adsolare
adsolamini
future
PersonSingularPlural
2
adsolator
—
3
adsolator
adsolantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adsolatus
adsolati
Gen.
adsolati
adsolatorum
Dat.
adsolato
—
Acc.
adsolatum
adsolatos
Voc.
adsolate
adsolati
Abl.
adsolato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adsolata
adsolatae
Gen.
adsolatae
adsolatarum
Dat.
adsolatae
—
Acc.
adsolatam
adsolatas
Voc.
adsolata
adsolatae
Abl.
adsolata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adsolatum
adsolata
Gen.
adsolati
adsolatorum
Dat.
adsolato
—
Acc.
adsolatum
adsolata
Voc.
adsolatum
adsolata
Abl.
adsolato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adsolandus
—
Gen.
adsolandi
—
Dat.
adsolando
—
Acc.
adsolandum
—
Voc.
adsolande
—
Abl.
adsolando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adsolanda
—
Gen.
adsolandae
—
Dat.
adsolandae
—
Acc.
adsolandam
—
Voc.
adsolanda
—
Abl.
adsolanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adsolandum
—
Gen.
adsolandi
—
Dat.
adsolando
—
Acc.
adsolandum
—
Voc.
adsolandum
—
Abl.
adsolando
—

Supines

accusative: adsolatum; ablative: adsolatu

Examples

No examples found.