curito, curitare, curitavi, curitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

give frequent/abundant attention to; take care of, cherish (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1curitocuritamus
2curitascuritatis
3curitatcuritant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcuritare
activeperfectcuritavisse
passivepresentcuritari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
curita
curitate
future
PersonSingularPlural
2
curitato
curitatote
3
curitato
curitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
curitare
curitamini
future
PersonSingularPlural
2
curitator
—
3
curitator
curitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
curitatus
curitati
Gen.
curitati
curitatorum
Dat.
curitato
—
Acc.
curitatum
curitatos
Voc.
curitate
curitati
Abl.
curitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
curitata
curitatae
Gen.
curitatae
curitatarum
Dat.
curitatae
—
Acc.
curitatam
curitatas
Voc.
curitata
curitatae
Abl.
curitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
curitatum
curitata
Gen.
curitati
curitatorum
Dat.
curitato
—
Acc.
curitatum
curitata
Voc.
curitatum
curitata
Abl.
curitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
curitandus
—
Gen.
curitandi
—
Dat.
curitando
—
Acc.
curitandum
—
Voc.
curitande
—
Abl.
curitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
curitanda
—
Gen.
curitandae
—
Dat.
curitandae
—
Acc.
curitandam
—
Voc.
curitanda
—
Abl.
curitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
curitandum
—
Gen.
curitandi
—
Dat.
curitando
—
Acc.
curitandum
—
Voc.
curitandum
—
Abl.
curitando
—

Supines

accusative: curitatum; ablative: curitatu

Examples

No examples found.