curo, curare, curavi, curatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

arrange/see/attend to; take care of; provide for; worry/care about; heal/cure;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1curocuramus
2curascuratis
3curatcurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcurare
activeperfectcuravisse
passivepresentcurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
cura
curate
future
PersonSingularPlural
2
curato
curatote
3
curato
curanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
curare
curamini
future
PersonSingularPlural
2
curator
—
3
curator
curantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
curatus
curati
Gen.
curati
curatorum
Dat.
curato
—
Acc.
curatum
curatos
Voc.
curate
curati
Abl.
curato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
curata
curatae
Gen.
curatae
curatarum
Dat.
curatae
—
Acc.
curatam
curatas
Voc.
curata
curatae
Abl.
curata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
curatum
curata
Gen.
curati
curatorum
Dat.
curato
—
Acc.
curatum
curata
Voc.
curatum
curata
Abl.
curato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
curandus
—
Gen.
curandi
—
Dat.
curando
—
Acc.
curandum
—
Voc.
curande
—
Abl.
curando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
curanda
—
Gen.
curandae
—
Dat.
curandae
—
Acc.
curandam
—
Voc.
curanda
—
Abl.
curanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
curandum
—
Gen.
curandi
—
Dat.
curando
—
Acc.
curandum
—
Voc.
curandum
—
Abl.
curando
—

Supines

accusative: curatum; ablative: curatu