cupitor
cupitor, cupitoris
Masculine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
one who desires/wishes; seeker after;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | cupitor | cupitores |
| Gen. | cupitoris | cupitorum, cupitorium |
| Dat. | cupitori | cupitoribus |
| Acc. | cupitorem | cupitores |
| Voc. | cupitor | cupitores |
| Abl. | cupitore | cupitoribus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber XII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...tamen repertus est nisi unus talis matrimonii cupitor, Alledius Severus eques Romanus, quem plerique Agrippinae gratia impulsum ferebant..." - P
Liber XV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...satis causae. Nero tamen, ut erat incredibilium cupitor, effodere proxima Averno iuga conisus est, manentque vestigia inritae spei..."
