cupiens, cupientis (gen.), cupientior -or -us, cupientissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Age:
Early

desirous, eager for, longing; anxious;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
cupientia
Acc.
cupiens
cupientia
Voc.—
cupientia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cupientius
cupientiora
Gen.
cupientioris
—
Acc.
cupientius
cupientiora
Voc.
cupientius
cupientiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cupientissimus
cupientissimi
Gen.
cupientissimi
cupientissimorum
Dat.
cupientissimo
—
Acc.
cupientissimum
cupientissimos
Voc.
cupientissime
cupientissimi
Abl.
cupientissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cupientissima
cupientissimae
Gen.
cupientissimae
cupientissimarum
Dat.
cupientissimae
—
Acc.
cupientissimam
cupientissimas
Voc.
cupientissima
cupientissimae
Abl.
cupientissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cupientissimum
cupientissima
Gen.
cupientissimi
cupientissimorum
Dat.
cupientissimo
—
Acc.
cupientissimum
cupientissima
Voc.
cupientissimum
cupientissima
Abl.
cupientissimo
—