cunctatus, cunctata -um, cunctatior -or -us, cunctatissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

hesitant; tardy;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cunctatus
cunctati
Gen.
cunctati
cunctatorum
Dat.
cunctato
—
Acc.
cunctatum
cunctatos
Voc.
cunctate
cunctati
Abl.
cunctato
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cunctata
cunctatae
Gen.
cunctatae
cunctatarum
Dat.
cunctatae
—
Acc.
cunctatam
cunctatas
Voc.
cunctata
cunctatae
Abl.
cunctata
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cunctatum
cunctata
Gen.
cunctati
cunctatorum
Dat.
cunctato
—
Acc.
cunctatum
cunctata
Voc.
cunctatum
cunctata
Abl.
cunctato
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cunctatius
cunctatiora
Gen.
cunctatioris
—
Acc.
cunctatius
cunctatiora
Voc.
cunctatius
cunctatiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cunctatissimus
cunctatissimi
Gen.
cunctatissimi
cunctatissimorum
Dat.
cunctatissimo
—
Acc.
cunctatissimum
cunctatissimos
Voc.
cunctatissime
cunctatissimi
Abl.
cunctatissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cunctatissima
cunctatissimae
Gen.
cunctatissimae
cunctatissimarum
Dat.
cunctatissimae
—
Acc.
cunctatissimam
cunctatissimas
Voc.
cunctatissima
cunctatissimae
Abl.
cunctatissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cunctatissimum
cunctatissima
Gen.
cunctatissimi
cunctatissimorum
Dat.
cunctatissimo
—
Acc.
cunctatissimum
cunctatissima
Voc.
cunctatissimum
cunctatissima
Abl.
cunctatissimo
—

Examples