cunctum
cunctum, cuncti
Neuter · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
all (pl.) (N); all with a stated/implied exception;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | cunctum | cuncta |
| Gen. | cuncti | cunctorum |
| Dat. | cuncto | cunctis |
| Acc. | cunctum | cuncta |
| Voc. | cunctum | cuncta |
| Abl. | cuncto | cunctis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Liber III
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...paucis post diebus in Thessaliam pervenit contionatusque apud cunctum exercitum suis agit gratias, Scipionis milites cohortatur, ut parta..." - Q
Sermones II
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...appello' clamantibus. huic ego volgus errori similem cunctum insanire docebo. insanit veteres statuas Damasippus emendo: integer est mentis..."
