cunctus
cunctus, cuncti
Masculine · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
all (pl.) (M); all with a stated/implied exception;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | cunctus | cuncti |
| Gen. | cuncti | cunctorum |
| Dat. | cuncto | cunctis |
| Acc. | cunctum | cunctos |
| Voc. | cuncte | cuncti |
| Abl. | cuncto | cunctis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Aeneid I
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...ille regit dictis animos, et pectora mulcet,— sic cunctus pelagi cecidit fragor, aequora postquam prospiciens genitor caeloque invectus..." 
Liber Tertius
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...dictis, litore cum patrio iam vela petentibus Austris cunctus ad Alciden versus favor: ipse iuvaret, ipse ducis curas..."- T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...vestimenta, commeatus militibus benigne mittunt; et venientibus Capuam cunctus senatus populusque obviam egressus iustis omnibus hospitalibus privatisque..."
