culposus, culposa -um, culposior -or -us, culposissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

reprehensible, deserving/worthy of censure/blame; guilty/culpable/criminal;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
culposus
culposi
Gen.
culposi
culposorum
Dat.
culposo
—
Acc.
culposum
culposos
Voc.
culpose
culposi
Abl.
culposo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
culposa
culposae
Gen.
culposae
culposarum
Dat.
culposae
—
Acc.
culposam
culposas
Voc.
culposa
culposae
Abl.
culposa
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
culposum
culposa
Gen.
culposi
culposorum
Dat.
culposo
—
Acc.
culposum
culposa
Voc.
culposum
culposa
Abl.
culposo
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
culposius
culposiora
Gen.
culposioris
—
Acc.
culposius
culposiora
Voc.
culposius
culposiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
culposissimus
culposissimi
Gen.
culposissimi
culposissimorum
Dat.
culposissimo
—
Acc.
culposissimum
culposissimos
Voc.
culposissime
culposissimi
Abl.
culposissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
culposissima
culposissimae
Gen.
culposissimae
culposissimarum
Dat.
culposissimae
—
Acc.
culposissimam
culposissimas
Voc.
culposissima
culposissimae
Abl.
culposissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
culposissimum
culposissima
Gen.
culposissimi
culposissimorum
Dat.
culposissimo
—
Acc.
culposissimum
culposissima
Voc.
culposissimum
culposissima
Abl.
culposissimo
—

Examples

No examples found.