culpito, culpitare, culpitavi, culpitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

censure, find fault with; blame/reproach severely/harshly (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1culpitoculpitamus
2culpitasculpitatis
3culpitatculpitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentculpitare
activeperfectculpitavisse
passivepresentculpitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
culpita
culpitate
future
PersonSingularPlural
2
culpitato
culpitatote
3
culpitato
culpitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
culpitare
culpitamini
future
PersonSingularPlural
2
culpitator
—
3
culpitator
culpitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
culpitatus
culpitati
Gen.
culpitati
culpitatorum
Dat.
culpitato
—
Acc.
culpitatum
culpitatos
Voc.
culpitate
culpitati
Abl.
culpitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
culpitata
culpitatae
Gen.
culpitatae
culpitatarum
Dat.
culpitatae
—
Acc.
culpitatam
culpitatas
Voc.
culpitata
culpitatae
Abl.
culpitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
culpitatum
culpitata
Gen.
culpitati
culpitatorum
Dat.
culpitato
—
Acc.
culpitatum
culpitata
Voc.
culpitatum
culpitata
Abl.
culpitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
culpitandus
—
Gen.
culpitandi
—
Dat.
culpitando
—
Acc.
culpitandum
—
Voc.
culpitande
—
Abl.
culpitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
culpitanda
—
Gen.
culpitandae
—
Dat.
culpitandae
—
Acc.
culpitandam
—
Voc.
culpitanda
—
Abl.
culpitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
culpitandum
—
Gen.
culpitandi
—
Dat.
culpitando
—
Acc.
culpitandum
—
Voc.
culpitandum
—
Abl.
culpitando
—

Supines

accusative: culpitatum; ablative: culpitatu

Examples

No examples found.