culo, culare, culavi, culatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

drive, thrust, shove; (perh. slang); push (one) by/in the culus (Sex rude);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1culoculamus
2culasculatis
3culatculant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentculare
activeperfectculavisse
passivepresentculari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
cula
culate
future
PersonSingularPlural
2
culato
culatote
3
culato
culanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
culare
culamini
future
PersonSingularPlural
2
culator
—
3
culator
culantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
culatus
culati
Gen.
culati
culatorum
Dat.
culato
—
Acc.
culatum
culatos
Voc.
culate
culati
Abl.
culato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
culata
culatae
Gen.
culatae
culatarum
Dat.
culatae
—
Acc.
culatam
culatas
Voc.
culata
culatae
Abl.
culata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
culatum
culata
Gen.
culati
culatorum
Dat.
culato
—
Acc.
culatum
culata
Voc.
culatum
culata
Abl.
culato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
culandus
—
Gen.
culandi
—
Dat.
culando
—
Acc.
culandum
—
Voc.
culande
—
Abl.
culando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
culanda
—
Gen.
culandae
—
Dat.
culandae
—
Acc.
culandam
—
Voc.
culanda
—
Abl.
culanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
culandum
—
Gen.
culandi
—
Dat.
culando
—
Acc.
culandum
—
Voc.
culandum
—
Abl.
culando
—

Supines

accusative: culatum; ablative: culatu