cubito, cubitare, cubitavi, cubitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

recline, lie down, take rest, sleep; lie down often; lie/sleep (sexual);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cubitocubitamus
2cubitascubitatis
3cubitatcubitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcubitare
activeperfectcubitavisse
passivepresentcubitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
cubita
cubitate
future
PersonSingularPlural
2
cubitato
cubitatote
3
cubitato
cubitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
cubitare
cubitamini
future
PersonSingularPlural
2
cubitator
—
3
cubitator
cubitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cubitatus
cubitati
Gen.
cubitati
cubitatorum
Dat.
cubitato
—
Acc.
cubitatum
cubitatos
Voc.
cubitate
cubitati
Abl.
cubitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cubitata
cubitatae
Gen.
cubitatae
cubitatarum
Dat.
cubitatae
—
Acc.
cubitatam
cubitatas
Voc.
cubitata
cubitatae
Abl.
cubitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cubitatum
cubitata
Gen.
cubitati
cubitatorum
Dat.
cubitato
—
Acc.
cubitatum
cubitata
Voc.
cubitatum
cubitata
Abl.
cubitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cubitandus
—
Gen.
cubitandi
—
Dat.
cubitando
—
Acc.
cubitandum
—
Voc.
cubitande
—
Abl.
cubitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
cubitanda
—
Gen.
cubitandae
—
Dat.
cubitandae
—
Acc.
cubitandam
—
Voc.
cubitanda
—
Abl.
cubitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cubitandum
—
Gen.
cubitandi
—
Dat.
cubitando
—
Acc.
cubitandum
—
Voc.
cubitandum
—
Abl.
cubitando
—

Supines

accusative: cubitatum; ablative: cubitatu