abnuto, abnutare, abnutavi, abnutatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis (Elementary)
Age:
Early

deny/refuse/forbid (w/shake of head) repeatedly; forbid;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1abnutoabnutamus
2abnutasabnutatis
3abnutatabnutant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentabnutare
activeperfectabnutavisse
passivepresentabnutari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
abnuta
abnutate
future
PersonSingularPlural
2
abnutato
abnutatote
3
abnutato
abnutanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
abnutare
abnutamini
future
PersonSingularPlural
2
abnutator
—
3
abnutator
abnutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
abnutatus
abnutati
Gen.
abnutati
abnutatorum
Dat.
abnutato
—
Acc.
abnutatum
abnutatos
Voc.
abnutate
abnutati
Abl.
abnutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
abnutata
abnutatae
Gen.
abnutatae
abnutatarum
Dat.
abnutatae
—
Acc.
abnutatam
abnutatas
Voc.
abnutata
abnutatae
Abl.
abnutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
abnutatum
abnutata
Gen.
abnutati
abnutatorum
Dat.
abnutato
—
Acc.
abnutatum
abnutata
Voc.
abnutatum
abnutata
Abl.
abnutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
abnutandus
—
Gen.
abnutandi
—
Dat.
abnutando
—
Acc.
abnutandum
—
Voc.
abnutande
—
Abl.
abnutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
abnutanda
—
Gen.
abnutandae
—
Dat.
abnutandae
—
Acc.
abnutandam
—
Voc.
abnutanda
—
Abl.
abnutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abnutandum
—
Gen.
abnutandi
—
Dat.
abnutando
—
Acc.
abnutandum
—
Voc.
abnutandum
—
Abl.
abnutando
—

Supines

accusative: abnutatum; ablative: abnutatu