adsentior, adsentiri, adsensus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Deponent

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

assent to, agree, approve, comply with; admit the truth of (w/PREP);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adsentioradsentimur
2adsentirisadsentimini
3adsentituradsentiuntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentadsentiri

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
adsentire
adsentimini
future
PersonSingularPlural
2
adsentitor
—
3
adsentitor
adsentiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adsensus
adsensi
Gen.
adsensi
adsensorum
Dat.
adsenso
—
Acc.
adsensum
adsensos
Voc.
adsense
adsensi
Abl.
adsenso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adsensa
adsensae
Gen.
adsensae
adsensarum
Dat.
adsensae
—
Acc.
adsensam
adsensas
Voc.
adsensa
adsensae
Abl.
adsensa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adsensum
adsensa
Gen.
adsensi
adsensorum
Dat.
adsenso
—
Acc.
adsensum
adsensa
Voc.
adsensum
adsensa
Abl.
adsenso
—

Supines

accusative: adsensum; ablative: adsensu