adsentio, adsentire, adsensi, adsensus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Intransitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

assent, approve, agree in opinion; admit the truth of (w/DAT), agree (with);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adsentioadsentimus
2adsentisadsentitis
3adsentitadsentiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentadsentire
activeperfectadsensisse
passivepresentadsentiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adsenti
adsentite
future
PersonSingularPlural
2
adsentito
adsentitote
3
adsentito
adsentiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
adsentire
adsentimini
future
PersonSingularPlural
2
adsentitor
—
3
adsentitor
adsentiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adsensus
adsensi
Gen.
adsensi
adsensorum
Dat.
adsenso
—
Acc.
adsensum
adsensos
Voc.
adsense
adsensi
Abl.
adsenso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adsensa
adsensae
Gen.
adsensae
adsensarum
Dat.
adsensae
—
Acc.
adsensam
adsensas
Voc.
adsensa
adsensae
Abl.
adsensa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adsensum
adsensa
Gen.
adsensi
adsensorum
Dat.
adsenso
—
Acc.
adsensum
adsensa
Voc.
adsensum
adsensa
Abl.
adsenso
—

Supines

accusative: adsensum; ablative: adsensu