crucio, cruciare, cruciavi, cruciatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

torment, torture; cause grief/anguish; crucify; suffer torture/agony; grieve;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cruciocruciamus
2cruciascruciatis
3cruciatcruciant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcruciare
activeperfectcruciavisse
passivepresentcruciari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
crucia
cruciate
future
PersonSingularPlural
2
cruciato
cruciatote
3
cruciato
crucianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
cruciare
cruciamini
future
PersonSingularPlural
2
cruciator
—
3
cruciator
cruciantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cruciatus
cruciati
Gen.
cruciati
cruciatorum
Dat.
cruciato
—
Acc.
cruciatum
cruciatos
Voc.
cruciate
cruciati
Abl.
cruciato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cruciata
cruciatae
Gen.
cruciatae
cruciatarum
Dat.
cruciatae
—
Acc.
cruciatam
cruciatas
Voc.
cruciata
cruciatae
Abl.
cruciata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cruciatum
cruciata
Gen.
cruciati
cruciatorum
Dat.
cruciato
—
Acc.
cruciatum
cruciata
Voc.
cruciatum
cruciata
Abl.
cruciato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
cruciandus
—
Gen.
cruciandi
—
Dat.
cruciando
—
Acc.
cruciandum
—
Voc.
cruciande
—
Abl.
cruciando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
crucianda
—
Gen.
cruciandae
—
Dat.
cruciandae
—
Acc.
cruciandam
—
Voc.
crucianda
—
Abl.
crucianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
cruciandum
—
Gen.
cruciandi
—
Dat.
cruciando
—
Acc.
cruciandum
—
Voc.
cruciandum
—
Abl.
cruciando
—

Supines

accusative: cruciatum; ablative: cruciatu

Examples

No examples found.