abnumero, abnumerare, abnumeravi, abnumeratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Science

count up, reckon up;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1abnumeroabnumeramus
2abnumerasabnumeratis
3abnumeratabnumerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentabnumerare
activeperfectabnumeravisse
passivepresentabnumerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
abnumera
abnumerate
future
PersonSingularPlural
2
abnumerato
abnumeratote
3
abnumerato
abnumeranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
abnumerare
abnumeramini
future
PersonSingularPlural
2
abnumerator
—
3
abnumerator
abnumerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
abnumeratus
abnumerati
Gen.
abnumerati
abnumeratorum
Dat.
abnumerato
—
Acc.
abnumeratum
abnumeratos
Voc.
abnumerate
abnumerati
Abl.
abnumerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
abnumerata
abnumeratae
Gen.
abnumeratae
abnumeratarum
Dat.
abnumeratae
—
Acc.
abnumeratam
abnumeratas
Voc.
abnumerata
abnumeratae
Abl.
abnumerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
abnumeratum
abnumerata
Gen.
abnumerati
abnumeratorum
Dat.
abnumerato
—
Acc.
abnumeratum
abnumerata
Voc.
abnumeratum
abnumerata
Abl.
abnumerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
abnumerandus
—
Gen.
abnumerandi
—
Dat.
abnumerando
—
Acc.
abnumerandum
—
Voc.
abnumerande
—
Abl.
abnumerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
abnumeranda
—
Gen.
abnumerandae
—
Dat.
abnumerandae
—
Acc.
abnumerandam
—
Voc.
abnumeranda
—
Abl.
abnumeranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abnumerandum
—
Gen.
abnumerandi
—
Dat.
abnumerando
—
Acc.
abnumerandum
—
Voc.
abnumerandum
—
Abl.
abnumerando
—

Supines

accusative: abnumeratum; ablative: abnumeratu

Examples

No examples found.