adsentor, adsentari, adsentatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

flatter, humor; agree, assent, confirm; agree to everything;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1adsentoradsentamur
2adsentarisadsentamini
3adsentaturadsentantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentadsentari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
adsentare
adsentamini
future
PersonSingularPlural
2
adsentator
—
3
adsentator
adsentantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
adsentatus
adsentati
Gen.
adsentati
adsentatorum
Dat.
adsentato
—
Acc.
adsentatum
adsentatos
Voc.
adsentate
adsentati
Abl.
adsentato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
adsentata
adsentatae
Gen.
adsentatae
adsentatarum
Dat.
adsentatae
—
Acc.
adsentatam
adsentatas
Voc.
adsentata
adsentatae
Abl.
adsentata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
adsentatum
adsentata
Gen.
adsentati
adsentatorum
Dat.
adsentato
—
Acc.
adsentatum
adsentata
Voc.
adsentatum
adsentata
Abl.
adsentato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
adsentandus
—
Gen.
adsentandi
—
Dat.
adsentando
—
Acc.
adsentandum
—
Voc.
adsentande
—
Abl.
adsentando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
adsentanda
—
Gen.
adsentandae
—
Dat.
adsentandae
—
Acc.
adsentandam
—
Voc.
adsentanda
—
Abl.
adsentanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
adsentandum
—
Gen.
adsentandi
—
Dat.
adsentando
—
Acc.
adsentandum
—
Voc.
adsentandum
—
Abl.
adsentando
—

Supines

accusative: adsentatum; ablative: adsentatu

Examples

No examples found.