criminatio
criminatio, criminationis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Government
accusation, complaint, charge, indictment; making of an accusation;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | criminatio | criminationes |
| Gen. | criminationis | criminationum, criminationium |
| Dat. | criminationi | criminationibus |
| Acc. | criminationem | criminationes |
| Voc. | criminatio | criminationes |
| Abl. | criminatione | criminationibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...interemit. Multi palam, quidam in quibus minus speciosa criminatio erat futura clam interfecti. Patuit quibusdam volentibus fuga..." - T
Liber XXXIII
Titus Livius (Livy)
"...Eretria et Demetriade? nec tota ex uano criminatio erat. dubitabatur enim de Corintho et Chalcide et Demetriade, quia..."
