credito, creditare, creditavi, creditatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

believe strongly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1creditocreditamus
2creditascreditatis
3creditatcreditant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcreditare
activeperfectcreditavisse
passivepresentcreditari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
credita
creditate
future
PersonSingularPlural
2
creditato
creditatote
3
creditato
creditanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
creditare
creditamini
future
PersonSingularPlural
2
creditator
—
3
creditator
creditantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
creditatus
creditati
Gen.
creditati
creditatorum
Dat.
creditato
—
Acc.
creditatum
creditatos
Voc.
creditate
creditati
Abl.
creditato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
creditata
creditatae
Gen.
creditatae
creditatarum
Dat.
creditatae
—
Acc.
creditatam
creditatas
Voc.
creditata
creditatae
Abl.
creditata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
creditatum
creditata
Gen.
creditati
creditatorum
Dat.
creditato
—
Acc.
creditatum
creditata
Voc.
creditatum
creditata
Abl.
creditato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
creditandus
—
Gen.
creditandi
—
Dat.
creditando
—
Acc.
creditandum
—
Voc.
creditande
—
Abl.
creditando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
creditanda
—
Gen.
creditandae
—
Dat.
creditandae
—
Acc.
creditandam
—
Voc.
creditanda
—
Abl.
creditanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
creditandum
—
Gen.
creditandi
—
Dat.
creditando
—
Acc.
creditandum
—
Voc.
creditandum
—
Abl.
creditando
—

Supines

accusative: creditatum; ablative: creditatu