cosmitto, cosmittere, cosmisi, cosmissus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Archaic

bring together, unite/join, connect/attach; put together, construct; entrust;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1cosmittocosmittimus
2cosmittiscosmittitis
3cosmittitcosmittunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcosmittere
activeperfectcosmisisse
passivepresentcosmitti

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
cosmitte
cosmittite
future
PersonSingularPlural
2
cosmittito
cosmittitote
3
cosmittito
cosmittunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
cosmittere
cosmittimini
future
PersonSingularPlural
2
cosmittitor
—
3
cosmittitor
cosmittuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
cosmissus
cosmissi
Gen.
cosmissi
cosmissorum
Dat.
cosmisso
—
Acc.
cosmissum
cosmissos
Voc.
cosmisse
cosmissi
Abl.
cosmisso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
cosmissa
cosmissae
Gen.
cosmissae
cosmissarum
Dat.
cosmissae
—
Acc.
cosmissam
cosmissas
Voc.
cosmissa
cosmissae
Abl.
cosmissa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
cosmissum
cosmissa
Gen.
cosmissi
cosmissorum
Dat.
cosmisso
—
Acc.
cosmissum
cosmissa
Voc.
cosmissum
cosmissa
Abl.
cosmisso
—

Supines

accusative: cosmissum; ablative: cosmissu

Examples

No examples found.